Η ιστορία του Corinna Mare είναι στενά δεμένη με το Καλαμάκι και την οικογένεια που το δημιούργησε. Μέσα από παλιές φωτογραφίες της ακτής και στιγμές από το οικογενειακό μας άλμπουμ, ακολουθούμε τη διαδρομή ενός τόπου και ενός ξενοδοχείου που ξεκίνησε από τον Βασίλη και την Κορίνα Διγαλάκη στα μέσα της δεκαετίας του 1970.
Στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, η περιοχή κατά μήκος του δρόμου Χανίων-Κισσάμου, στην παραλία του Κάτω Γαλατά, ήταν γνωστή ως «Γαλαθιανά Χάνια». Το Καλαμάκι είχε τότε πολύ διαφορετική όψη, με διάσπαρτα κτίρια και ανοιχτές εκτάσεις δίπλα στη θάλασσα.
Ένα από τα κτίρια που συνδέονται με εκείνη την περίοδο είναι η οικία Πρέβε, η οποία διακρίνεται αριστερά στη φωτογραφία του 1951. Σύμφωνα με την ιστορική τεκμηρίωση του Υπουργείου Πολιτισμού, αυτή η μεσοπολεμική εξοχική κατοικία βρίσκεται στη θέση «Βρυσοπούλα», ένα τοπωνύμιο που καταγράφεται σε συμβόλαιο ακινήτου του 1936.
Η φωτογραφία διασώζει μια εικόνα της ακτής εκείνης της εποχής: την κατοικία, τα χαμηλά κτίσματα, τον παραλιακό δρόμο και ένα διερχόμενο λεωφορείο, με τη θάλασσα να απλώνεται πίσω τους.
Φωτογραφίες: Το Καλαμάκι το 1951, με την οικία Πρέβε ορατή αριστερά (Αρχείο Τζανή Δημητρόπουλου)· πρόσφατη άποψη της οικίας Πρέβε.
Η περιοχή διατηρεί επίσης μνήμες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο κοντινός Γαλατάς υπήρξε πεδίο σφοδρών συγκρούσεων κατά τη Μάχη της Κρήτης, τον Μάιο του 1941.
Δύο φωτογραφίες εκείνης της χρονιάς συνδέουν άμεσα το Καλαμάκι με αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας. Στη μία εικονίζονται Βρετανοί αιχμάλωτοι πολέμου και στην άλλη μέλη του 19ου Νεοζηλανδικού Τάγματος. Πίσω τους, η ακτογραμμή του Καλαμακίου και το νησί Θοδωρού παραμένουν αναγνωρίσιμα στοιχεία του τοπίου που αντικρίζουν οι επισκέπτες σήμερα.
Φωτογραφία: Βρετανοί αιχμάλωτοι πολέμου, 1941, με την παραλία του Καλαμακίου και το νησί Θοδωρού στο βάθος. Πηγή: Σελίδα Greece at WWII Archives στο Facebook, με αναφορά στον George Tsampas.
Φωτογραφία: Μέλη του 19ου Νεοζηλανδικού Τάγματος, με την παραλία του Καλαμακίου και το νησί Θοδωρού στο βάθος, 1941.
Το Καλαμάκι, γνωστό και ως Κάτω Γαλατάς, αποτελεί το παραθαλάσσιο τμήμα της περιοχής του Γαλατά. Φωτογραφίες από τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 αποτυπώνουν την καθημερινή ζωή δίπλα στη θάλασσα: μικρές βάρκες κοντά στην ακτή, τραπεζάκια κάτω από σκιάδια και ανθρώπους που περνούν την ώρα τους στην παραλία. Πίσω από την ακτή, τα κτίρια ήταν ακόμη λιγοστά και το τοπίο παρέμενε ανοιχτό.
Πολύ πριν χτιστεί η Βίλλα Κορίνα, η παραλία είχε τη δική της ζωή. Αυτές οι εικόνες μάς δίνουν μια γεύση από τα καλοκαίρια εκείνης της εποχής, μέσα από τις καθημερινές στιγμές των ανθρώπων που τα έζησαν εδώ.
Φωτογραφία: Μια μικρή βάρκα στον όρμο του Καλαμακίου, 1965. Αρχείο Τζανή Δημητρόπουλου.
Φωτογραφία: Μια μέρα στην παραλία του Καλαμακίου, 1967.
Το 1974-1975, ο Βασίλης και η Κορίνα Διγαλάκη έχτισαν το αρχικό ξενοδοχείο, δίνοντάς του το όνομα Βίλλα Κορίνα.
Ο Βασίλης ήταν ιατρός μικροβιολόγος και εργαζόταν στο Ναυτικό Νοσοκομείο Χανίων. Η ιδέα να δημιουργήσει ένα ξενοδοχείο γεννήθηκε μέσα από μια συζήτηση με έναν μηχανικό από το Ηράκλειο, ο οποίος υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία. Έχοντας δει τον τουρισμό να αναπτύσσεται νωρίτερα στο Ηράκλειο, ο μηχανικός ενθάρρυνε τον Βασίλη να σκεφτεί ένα αντίστοιχο εγχείρημα στο Καλαμάκι.
Ο Βασίλης και η Κορίνα έκαναν την ιδέα πράξη. Σύμφωνα με τις αναμνήσεις της οικογένειας, η Βίλλα Κορίνα ήταν το πρώτο ξενοδοχείο της περιοχής, συνδέοντας τη δική τους ιστορία με τα πρώτα χρόνια του τουρισμού στο Καλαμάκι.
Καθώς το ξενοδοχείο χτιζόταν, γινόταν ήδη μέρος της οικογενειακής ζωής. Μια φωτογραφία του 1974 δείχνει την Κορίνα με τα τρία παιδιά της στη βραχώδη ακτή ακριβώς μπροστά από το ξενοδοχείο.
Πριν φτάσουν οι πρώτοι επισκέπτες, εδώ δημιουργούνταν ήδη οικογενειακές αναμνήσεις, με φόντο τη θάλασσα και τα βράχια μπροστά στη Βίλλα Κορίνα.
Φωτογραφία: Το αρχικό κτίριο της Βίλλας Κορίνα, 1975. Οικογενειακό αρχείο Διγαλάκη.
Φωτογραφία: Η Κορίνα Διγαλάκη με τα παιδιά της στην ακτή μπροστά από το ξενοδοχείο, 1974. Οικογενειακό αρχείο Διγαλάκη.
Η Βίλλα Κορίνα υποδέχθηκε τους πρώτους επισκέπτες της γύρω στο 1976-1977. Ανάμεσά τους ήταν ο Gregory και η Mary, ένα ζευγάρι που εικονίζεται μαζί με τον Βασίλη και την Κορίνα σε οικογενειακές φωτογραφίες του 1980.
Μια αγκαλιά μπροστά στα ξύλινα παντζούρια, μια πρόποση γύρω από το τραπέζι: αυτές οι μικρές στιγμές από τα πρώτα χρόνια του ξενοδοχείου μάς γνωρίζουν μερικούς από τους ανθρώπους που έγιναν μέρος της ιστορίας του.
Φωτογραφία: Η Κορίνα Διγαλάκη με τον Gregory, έναν από τους πρώτους επισκέπτες της Βίλλας Κορίνα, 1980. Οικογενειακό αρχείο Διγαλάκη.
Φωτογραφία: Ο Βασίλης και η Κορίνα Διγαλάκη με τη Mary, μία από τις πρώτες επισκέπτριες της Βίλλας Κορίνα, 1980. Οικογενειακό αρχείο Διγαλάκη.
Το 1991 αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην πορεία του ξενοδοχείου. Με την κατασκευή της πρώτης επέκτασης, η Βίλλα Κορίνα μεγάλωσε και απέκτησε ένα νέο όνομα: Corinna Mare.
Μια φωτογραφία από τα εγκαίνια και τον αγιασμό διασώζει αυτή τη στιγμή, σηματοδοτώντας ένα νέο κεφάλαιο για το ξενοδοχείο που είχαν ιδρύσει ο Βασίλης και η Κορίνα σχεδόν δύο δεκαετίες νωρίτερα.
Φωτογραφία: Στιγμιότυπο από τα εγκαίνια και τον αγιασμό του Corinna Mare, 1991. Οικογενειακό αρχείο Διγαλάκη.
Το 2004, το Corinna Mare μεγάλωσε ξανά με τη δεύτερη επέκτασή του. Η προσθήκη του εστιατορίου, μιας δεύτερης πισίνας και του χώρου της ιδιωτικής παραλίας έδωσε στους επισκέπτες νέους τρόπους να απολαμβάνουν τη διαμονή τους δίπλα στη θάλασσα.
Η επέκταση αυτή συνέβαλε στη διαμόρφωση του ξενοδοχείου όπως το γνωρίζουν οι επισκέπτες σήμερα, με χώρους για φαγητό, κολύμπι και χαλάρωση κατά μήκος της ακτής.
Φωτογραφίες: Σημερινές όψεις του Corinna Mare.
Σήμερα, αυτές οι φωτογραφίες μάς συνδέουν με το ξεκίνημά μας: με το Καλαμάκι των περασμένων δεκαετιών, με τον Βασίλη και την Κορίνα, με τα παιδιά τους και με τους πρώτους επισκέπτες που φιλοξενήθηκαν εδώ.
Μοιραζόμαστε αυτές τις αναμνήσεις για να γνωρίσετε λίγο καλύτερα τον τόπο της διαμονής σας - και τους ανθρώπους από τους οποίους ξεκίνησε η ιστορία του Corinna Mare.
